نویسنده مورد علاقه من فقط یک کتاب درخشان جدید در مورد ازدواج نوشت

الیزابت استروت

الیزابت استروت

کتاب مورد علاقه من کتاب Olive Kitteridge اثر الیزابت استروت است ، بنابراین من از اینکه فهمیدم استروت یک رمان جدید نوشته است ، اوه ویلیام ، بسیار هیجان زده شدم. که این هفته منتشر شد این کتاب داستان پیرزنی است که با شوهر سابق خود در سفر جاده ای است. اگرچه فرض ساده به نظر می رسد ، اما رمان یک شاهکار عاقلانه ، خنده دار و حیرت انگیز است و من آن را پاره کردم. در اینجا ، من با استروت درباره دوران دیر شکوفا شدنش ، شخصیت های معیوبش و این کتاب جدید فوق العاده صحبت می کنم…

جی جی: باید اعتراف کنم ، عصبی هستم که با شما تلفنی صحبت می کنم. تو نویسنده مورد علاقه من هستی
ES: من فقط خودم هستم. من واقعاً فقط خودم هستم از اینکه عصبی باشی متنفرم ، اما اگر مجبور باشی ، باید باشی.

خوب ، ابتدا: کجا ، از نظر فیزیکی ، کجا می نویسید؟
من الان یک استودیو دارم. اما حقیقت این است که من همیشه توانستم در هر جایی بنویسم. من سر میز ناهار خوری یا میز آشپزخانه می نوشتم. من در رختخوابمان می نوشتم. حتی می توانم در مترو بنویسم. تنها چیزی که وجود دارد این است که من باید در سرم تنها باشم. هیچ کس نمی تواند به من نیاز داشته باشد.

آیا همیشه چیزهایی را از زندگی خود می نویسید – عبارت ها ، حکایات و غیره – تا بعداً در کتابهای خود استفاده کنید؟
با گذشت سالها ، متوجه شدم که نیازی به نوشتن چیزی ندارم. تصویری اغلب در صورت نیاز به من باز می گردد. سالها و سالها پیش ، زوجی را در مترو دیدم. او روی دامان دوست پسرش نشسته بود ، آنها بسیار دوست داشتنی بودند – و سالها گذشت ، و ناگهان وقتی به آنها نیاز داشتم ، آنها را به یاد آوردم. من آنها را در Olive Kitteridge گذاشتم.

قبل از انتشار کتاب ، بیش از یک دهه رد شده اید. آن سالها چگونه بود؟
مطلقا هیچ چیز عاشقانه ای در رد کردن وجود ندارد. آنها وحشتناک هستند آنها فقط هستند. من آنها را سالها و سالها و سالها داشتم ، و آنها سرگرم کننده نبودند. گاهی به گذشته نگاه می کنم و فکر می کنم ، چه چیزی باعث شد که بنویسم؟ اما من در قلب خود می دانستم که نویسنده هستم و می دانستم که هر داستانی که می نویسم کمی بهتر از داستانی است که تازه نوشته ام. می دانستم اگر به راه خود ادامه دهم به آنجا می رسم. اما این یک دوره کارآموزی طولانی بود.

آیا زمانی بود که متوجه شدید جزر و مد در حال تغییر است؟
وقتی داشتم ایمی و ایزابل را می نوشتم. این در ابتدا یک داستان کوتاه بود که مورد پذیرش قرار نگرفته بود ، بنابراین خودم را مستقر کردم و تصمیم گرفتم ، آن را به یک رمان تبدیل کنم. و نوشتن آن ، من فکر کردم ، اوه ، خوب ، این جملاتی است که من به دنبال آن بودم.

پست جدید بخوانید  هدرز - ریمپ، ریمپ ایسیو، آموزش ریمپ، تجهیزات تعمیرگاهی کارپلاس

گاهی اوقات هنگام نوشتن یک جمله ، کمی هیجان زده می شوید و فقط می دانید که عالی است؟
بیشتر اوقات ، من چند روز پیش به سر کار برمی گردم و فکر می کنم ، اوه! به آن پاراگراف نگاه کنید. به آن نگاه کنید.

وقتی می نویسید از چه کسی تصویر می گیرید؟
من یک خواننده ایده آل دارم ، آنها را ساخته ام. من آنها را به وضوح نمی بینم ، اما احساس می کنم که آنها به چه چیزی نیاز دارند. خواننده من صبور است اما فوق صبور نیست. آنها می خواهند با من بیایند ، اما نمی دانند. من فکر می کنم ، چه کنم که این خواننده را درگیر کنم و دست او را بگیرم و بگویم ، بیایید از این مسیر برویم و آن مسیر را طی کنیم ، و بگویم حتی اگر ناراحت کننده باشد ، شما را ایمن نگه می دارم.

برنده شدن جایزه پولیتزر در 58 سالگی چه حسی داشت؟
میدونی عالی بود بردن پولیتزر هیچ چیز بدی ندارد. به سادگی فوق العاده بود فوق العاده تعجب کردم پسر ، من فقط شگفت زده شدم. آخر هفته در لاس وگاس بودم. من در یک تور سخنرانی بودم ، و آن روز صبح برای این بچه های دبیرستانی سخنرانی کرده بودم و آنها بسیار سرکش بودند ، و من فکر می کردم ، اوه ، با زندگی ام چه می کنم؟ پس از آن ، سوار ماشین شدم و همه این پیام های صوتی را داشتم و نماینده من اینطور بود ، کجا بودی؟ تو برنده پولیتزر شدی!

در ماشین کمی رقصیدید؟
در واقع ، بعداً در خط امنیتی فرودگاه بودم و به زن روبرو نگاه کردم و گفتم ، می دانید ، من تازه برنده پولیتزر شدم ، و او گفت ، اوه! این فوق العاده است! او نمی توانست زیباتر باشد او بسیار شیرین بود ، فقط دوست داشتنی بود. بعد از آن خودم را آرام کردم. من فکر کردم ، دیگر هیچ.

نکته درباره رمان جدید شما اوه ویلیام! که به نظر من غیرعادی و جذاب و معنی دار بود ، نحوه صحبت زنان را به تصویر کشید. این موضوع خیلی به من یاد داد که چگونه مادرم ، خواهرم ، خاله و من صحبت می کنیم – تجزیه و تحلیل افرادی که دوستشان داریم و بسیاری از جنبه ها و حدیث ها به یکدیگر می گویم. و من متوجه شدم ، من قبلاً چنین چیزی نخوانده بودم. در واقع این احساس بسیار عمیق بود.
اوه ، من از شنیدن آن بسیار خوشحالم ، ممنون اوه ، باشه این واقعاً حیرت آور است.

پست جدید بخوانید  باربری کاشانی - اتوبار کاشانی با بسته بندی اصولی در تهران |44282757|

این نیز خنده دار است زیرا فرض اوه ویلیام! چندان جالب به نظر نمی رسد-یک زن مسن تر ، لوسی ، با شوهر سابق خود به سفر جاده ای می رود. اما این رمان یک صفحه صفحه بود. نمی توانم آن را کنار بگذارم. به نظر شما چرا اینطور است؟
من فکر می کنم باید صدای او باشد. صدای لوسی چیزی است که شما را مجبور می کند که صفحه را ورق بزنید. فکر می کنم مردم فکر می کنند ، من می توانم این را بشنوم ، می خواهم این را بشنوم.

این کتاب مسائل مربوط به ازدواج ، خانواده و کلاس را بررسی می کند.
کلاس همیشه برایم جالب بوده است. خیلی قبل از اینکه بفهمم کلاس چیست ، دو خانواده مختلف در زادگاهم به یاد می آورم که مانند خانواده لوسی بودند. آنها به دلیل فقر بسیار محروم شدند. در کلاس سوم ، پسری بود که روبرویم نشسته بود. معلم روزی به او گفت: “تو پشت گوشت خاک داری ، هیچکس برای یک تکه صابون فقیر نیست.” هیچ وقت راه قرمز شدن گردنش را فراموش نمی کنم. چه وحشتناک است که او می گوید. و آن زمان بود که متوجه شدم ، نیمه آگاهانه ، او حتی برای او یک شخص نیستبه

با فکر کردن به این پسر و افراد زندگیتان ، آیا متوجه می شوید که مردم را به طور کلی دوست دارید؟ به عنوان مثال ، لوسی نسبت به شوهر سابق خود ویلیام در کتاب بسیار مهربان است ، حتی اگر ، یا شاید به این دلیل که او دارای نقص است. مردم در کتاب های شما پیچیده هستند ، اما شما به عنوان خواننده هنوز آنها را “می گیرید” و آنها را دوست دارید.
پاسخ کاملاً من هستم. در دوران کودکی من انزوا وجود داشت ، زیرا والدینم مردم پاکدستی نیو انگلند بودند. بخشی از انزوا از سابقه من به این معنی بود که مردم را نمی بینم. من تنها نبودم ، از بازی کردن در جنگل خوشحال بودم. اما مردم برای من بسیار جالب بودند ، من خیلی دوست داشتم آنها را ببینم. وقتی بزرگتر شدم و به دانشگاه رفتم ، می توانستم با آنها باشم و آنها را تماشا کنم و به آنها گوش کنم. من همیشه ، همیشه ، همیشه می خواستم بدانم که بودن در یک شخص دیگر چگونه است. و من واقعاً آنها را دوست دارم. چیزی که برای من به عنوان یک نویسنده بسیار مفرح است این است که هیچ قضاوتی در مورد افراد موجود در صفحه ندارم. این برای من بسیار سرگرم کننده و فوق العاده است. کاری ندارم آنها چه می کنند. من فقط آنجا هستم تا آن را بنویسم.

پست جدید بخوانید  🌿پتاسیم نیترات، فواید و نحوه استفاده از آن

روند نوشتن سرگرم کننده است یا سخت؟
هر دو است. من اساساً از آن لذت می برم ، اما روزهایی وجود دارد که فکر می کنم این چه کار وحشتناکی است. اما من فکر می کنم این در مورد هر شغلی صادق است.

آیا وقتی کتابی را تمام می کنید ناراحت هستید؟
خیر. زیرا در اینجا هنوز کل فرایند ارسال آن به ویرایشگر ، کپی کردن و غیره وجود دارد. هیچ وقت احساس نمی شود که کار تمام شده است و ناگهان این کار انجام می شود و هیچ صدای بلندی یا هیچ چیز دیگر وجود ندارد. این فقط به نوعی انجام شده است. و شما فکر می کنید ، خوب یه چیز دیگه مینویسم

وقتی کتاب شما واقعاً منتشر می شود چه احساسی دارید؟
این بی شباهت به فرستادن فرزند شما به مهد کودک نیست و شما فقط امیدوار هستید که بچه های دیگر با او خوب رفتار کنند. این احساس است. من همیشه دخترم را در بارانی صورتی کوچکش به خاطر دارم ، بسیار هیجان زده ، به مهد می رفت ، و من چنین تصویری واضح از تفکر دارم ، اوه ، لطفاً با او مهربان باشید.

در نهایت ، بیایید دور روشن کننده ای را انجام دهیم…

آیا فوبیا دارید؟
من واقعاً ، به معنای واقعی کلمه ، از مرگ مارها می ترسم. من حتی نمی توانم این کلمه را بگویم. وقتی این را گفتم ، پاهایم را بالا گرفتم.

آیا میان وعده ای برای نوشتن دارید؟
من این کار را نمی کنم ، و این یک چیز جالب است زیرا وقتی چیزی می خورم الگوی کار من را می شکند. من باید صبحانه بخورم و باید کار کنم تا اینکه از گرسنگی بمیرم. وقتی ناهار می خورم ، آن قسمت از روز را کوتاه می کند.

چه کتابی واقعاً دوست دارید؟
من عاشق مجموعه داستانهای ویلیام ترور هستم. من یک نسخه در طبقه بالا و یک نسخه در طبقه پایین دارم ، بنابراین مجبور نیستم برای آنها سفر زیادی انجام دهم. داستانهای او بسیار آرام و آرامش بخش هستند.

سرگرمی شما؟
من هر روز حدود یک ساعت پیانو می زنم. من در دوران دانشگاه ، مانند ترانه های پاپ ، آن را در بارها پخش می کردم.

اگر نویسنده نبودید چه شغلی می توانستید داشته باشید؟
شناسه عشق پزشک بودن من خیلی دوست دارم که مشکلات بدنی خود را تشخیص دهم و به مردم کمک کنم.

مکان مورد علاقه در جهان؟
شهر نیویورک. چون افراد زیادی هستند. و من واقعاً مردم را دوست دارم.

خیلی ممنون الیزابت ای ویلیام! باورنکردنی است و صحبت با شما هیجان انگیز بود.

PS یک کتاب بسیار خنده دار است که نمی توانم به آن فکر نکنم ، و زیباترین چیزی که تا به حال خوانده اید چیست؟